23 01 2002 Citaat van de week.

Limburgs alleen bedoeld voor slechte schrijvers???

"Dialeksprekers die good kinne sjrieve doen dat miestal in 't Standaardnederlands. Gooj veurbeelde veur Limbörg zien Frans Erens, Pierre Kemp, Connie Palmen en Wiel Kusters."

Een citaat uit het boek Mestreechs. Eus Moojertaol van prof. dr. Flor Aarts. Hij constateert eerst dat een dialect minder prestige heeft dan de standaardtaal, dat er weinig geschreven wordt in de dialecten, en komt dan tot bovenstaande mening.

Een mening die we zeer betreuren. Hij constateert namelijk alleen dat enkele in Limburg geboren auteurs die niet onverdienstelijk schrijven, thuis Limburgs geleerd hebben.

Dat kan. Maar hij suggereert dat ze in het Nederlands schrijven omdat ze GOED kunnen schrijven. En dan denkt een schare bevooroordeelden meteen dat mensen die WEL in het Limburgs schrijven, 'dus' niet GOED kunnen schrijven.

Daar willen we het hier verder niet over hebben. De reden om in het Nederlands te schrijven is wellicht heel praktisch: deze auteurs willen zo een groter publiek bereiken. Je verdient ook meer als je in het Nederlands schrijft, want je kunt door meer dan tien miljoen mensen gelezen worden.

Het probleem kunnen we ook dieper zoeken. Limburgs sprekende schrijvers kiezen misschien voor de standaardtaal omdat die meer mogelijkheden heeft of lijkt te hebben. Maastricht telt een kleine twintig schrijvers en dichters die (landelijk) enige bekendheid hebben. Meer dan de helft heeft thuis Limburgs geleerd - vaak Maastrichts. Ze schrijven in het Nederlands. Misschien omdat die door Aarts zo opgehemelde moojertaol toch te weinig woorden heeft, te star en stads is om als - zoals dat vroeger heette - voertuig van verheven gedachten te kunnen dienen.

Geen onoverkomelijk probleem, alleen: Maastrichtenaren kunnen zich nauwelijks voorstellen dat ze woorden en uitdrukkingen van boeren over zouden nemen. Dat is jammer.

De oplossing voor nu nog kleine Connies en Wielen is een algemeen geschreven Limburgs, een echte taal die Limburgers die enige moeite willen doen makkelijk kunnen leren en lezen. Wie weet willen ze dan daar ook in schrijven.

Want waar gaat het helemaal om? Het Nederlands KAN gelezen worden door hooguit 0,4 procent van de wereldbevolking, en meer dan de helft van de 16-jarige jongens in Nederland leest helemaal niets en nooit.

Oftewel: schrijven in een taal die een miljoen potentiële lezers heeft, is best de moeite waard.

Wim Kuipers